СВЯТА

28 февраля 2012 13:07

РАДАСНАЕ АБУДЖЭННЕ ПРАДВЯШЧАЕ ПЛЁННУЮ ПРАЦУ І РОСКВІТ

Вясеннія святы абуджэння, адраджэння і росквіту пачаліся. Старажытныя народныя і больш познія дзяржаўныя; містычныя, рэлігійныя (язычніцкія і хрысціянскія) і свецкія; тыя, што супадаюць з выхадным днём, і тыя, што даюць нам дадатковы дзень адпачынку сярод тыдня… Наперадзе Дзень жанчын, Вялікдзень, Радаўніца, Дзень працы — гуляем, святкуем, ушаноўваем памяць і думаем пра вечнае, адпачываем, набіраемся сіл, узбадзёрваемся пасля зімы для будучай плённай працы, для бясконцага працягу свайго роду.

Першай у чарадзе гэтых святаў была мінулая субота, няхай сабе па календары лютаўская, зімовая, але поўная не толькі мокрага снегу ў паветры і пад нагамі, а яшчэ і ўсмешак, добрага настрою. У гэты дзень па ўсёй краіне адзначалі Масленіцу. Арганізацыі, адказныя за правядзенне свята ў Талачыне, пастараліся добра. Райспажыўтаварыства забяспечыла багатыя і з густам, з фантазіяй аформленыя гандлёвыя рады, прапанавала гульні з прызамі (кіданне дроцікаў і мяча), а работнікі культуры і ўдзельнікі калектываў мастацкай самадзейнасці стварылі старажытны сялянскі, але ў той жа час цікавы і зразумелы для сучаснага чалавека каларыт.

На сцэне разыгрываліся тэатралізаваныя сюжэты, гучалі песні, на плошчы працавала выстава-продаж Дома рамёстваў, моладзь змагалася ў спартыўных спаборніцтвах, а крыху далей, у скверы і каля яго, можна было пакатацца на конях. Не абышлося, канечне, і без традыцыйнага слупа з падарункамі. Самыя моцныя і настойлівыя дэманстравалі сваю зайздросную сілу і спрыт, сваё здароўе і жыццярадаснасць, імкнучыся па ім, жоўтым, светлым, як сонечны прамень, уверх, хоць крыху вышэй да неба, да схаванага за хмарамі сонца. А ўнізе, як звычайна ў такім выпадку, смелага верхалаза чакала і весялілася, падбадзёрвала, заахвочвала кампанія сяброў.

Няхітрыя, прывычныя, вядомыя ўсім забавы, але як прыемна паўдзельнічаць у іх ці проста паназіраць за імі! Не пабываўшы на такім свяце, здаецца, нічога не страціў бы, ды ў той жа час і адчуваў бы нейкую непаўнату, недахоп чарговага звяна ў ланцужку абавязковых падзей і рытуалаў, з якіх складаецца жыццёвы шлях кожнага чалавека і якія павінны дапамагаць яму падтрымліваць гармонію з прыродай, з самім сабой, з грамадствам.

Таму не толькі з пазіцыі аднаго чалавека трэба глядзець на гэтае і іншыя народныя святы. Усе яны складаюць нацыянальную адметнасць, вызначаюць народ сярод іншых народаў, а значыць, калі не забываюцца, не скажаюцца з цягам часу, то ўмацоўваюць нацыянальнае  адзінства, нацыянальную самасвядомасць, дзяржаву.

С. АБРАМОВІЧ.

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 0.0/10 (0 votes cast)
VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 0 (from 0 votes)

Поделиться в соц. сетях

Опубликовать в Google Buzz
Опубликовать в Google Plus
Опубликовать в LiveJournal
Опубликовать в Мой Мир
Опубликовать в Одноклассники


Написать комментарий

This blog is kept spam free by WP-SpamFree.

ПОИСК ПО САЙТУ

Год малой родины

75-летие Победы

Прямые линии

Славянский базар в Витебске

Компьютеры, телефоны

Ритуальные услуги

Мисс Беларусь 2020

Дар бесценный

В мире денег

Поможем церкви!

На благое дело

Наш календарь

Февраль 2012
Пн Вт Ср Чт Пт Сб Вс
« Янв   Март »
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
272829  

Архив новостей