Талачынскае аўтапрадпрыемства — важны і незаменны суб’ект у забеспячэнні жыццядзейнасці раёна

25 октября 2020 19:42

Нягледзячы на шырокую распаўсюджанасць сярод насельніцтва асабістых аўтамабіляў і прысутнасць на рынку пасажыраперавозак немалой колькасці таксістаў, без грамадскага транспарту паўнацэнная жыццядзейнасць нашага раёна была б, хутчэй за ўсё, немагчымаю. Пра гэта сведчыць запатрабаванасць гарадскіх і прыгарадных аўтобусаў (хаця напаўняльнасць іх не заўсёды вялікая, і ў цэлым гэты напрамак дзейнасці не прыбытковы).

— Раніцай аўтобусы на аболецкім, валосаўскім, коханаўскім напрамках ідуць поўныя, — распавядае галоўны інжынер філіяла «Аўтатранспартнае прадпрыемства №11» ААТ «Віцебскаблаўтатранс» Юрый Дзядзечкін. — Камусьці трэба на працу, камусьці ў бальніцу, так што без нашых рэгулярных рэйсаў насельніцтву не абысціся. А вось, напрыклад, у Сурнаўцы жыве адзін чалавек і летам прыязджаюць дачнікі, таму, каб не ганяць пусты аўтобус, пускаем легкавы службовы аўтамабіль, або мікрааўтобус (людзі тэлефануюць дыспетчару і паведамляюць, колькі чалавек маюць патрэбу ў паездцы). Зразумела, кошт пры гэтым не змяняецца, пасажыры аплачваюць аўтобусны білет, хоць едуць, як на таксі.

На першым месцы — інтарэсы насельніцтва

Аўтатранспартнае прадпрыемства ажыццяўляе перавозку пасажыраў па двух гарадскіх, 22 прыгарадных і адным міжгароднім (Талачын — Віцебск) маршруце. На балансе знаходзяцца 13 аўтобусаў. З іх 6 поўнасцю замартызаваныя (адслужылі тэрмін эксплуатацыі), прычым 1 ужо спісаны (у бліжэйшы час будзе разбірацца). Пададзена заяўка ў аблаўтатранс на атрыманне аднаго новага (было спадзяванне, што ён папоўніць парк сёлета, але пакуль што справа адкладваецца на наступны год).

У адпаведнасці з сацыяльнымі стандартамі такому гораду, як Талачын, дастаткова аднаго маршруту, і на розных узроўнях перыядычна пачыналася гаворка пра тое, каб аб’яднаць два цяперашніх, але кіраў-ніцтва АТП-11 заўсёды адстойвала інтарэсы насельніцтва:

— Спецыфіка нашага горада такая, што ахапіць адным маршрутам усе напрамкі немагчыма, ва ўсялякім разе пакуль што эфектыўнай схемы ніхто не распрацаваў, — тлумачыць Юрый Васільевіч. — Як ні круці, а ў пікавыя гадзіны (калі людзям трэба масава дабірацца на працу або дахаты) своечасова развезці пасажыраў ва ўсе канцы (чыгуначная станцыя, Райцы, Зарэчча) не паспееш. На шчасце, кіраўніцтва раёна разумее сітуацыю і ідзе нам насустрач, падтрымлівае нашу пазіцыю, так што калі хто-небудзь з нашых кліентаў хвалюецца на гэты конт, то магу запэўніць: аб’яднанне маршрутаў у бліжэйшы час не плануецца, толькі падкарэкціруем расклад, бо ёсць выпадкі праходжання па маршруце амаль пустога аўтобуса.

Заўсёды клапацілася прадпрыемства і пра інтарэсы сельскага насельніцтва. Калі, напрыклад, здаралася раптоўная паломка прыгараднага аўтобуса і на хаду не было падменнага, то маршрут закрывалі гарадскім, бо ў межах Талачына ўсё ж прасцей дабрацца да месца прызначэння. Дарэчы, у абслугоўванні сельскага насельніцтва сацыяльны стандарт таксама перавыконваецца: пры тыднёвай норме ад 28 рэйсаў АТП-11 робіць іх 37.

Прыбытковы, але даволі праблемны напрамак

У адрозненне ад пасажыраперавозак, аказанне паслуг па перавозцы грузаў — самаакупальны напрамак дзейнасці. Сёлета за 9 месяцаў перавезена 223,4 тыс. тон грузаў (130,3 % да аналагічнага перыяду мінулага года), выручка склала 736546 рублёў (118,3 % да аналагічнага мінулагодняга перыяду).

Грузавы парк прадпрыемства складаецца з 17 МАЗаў розных мадыфікацый (12 самазвалаў грузападымальнасцю 12 тон, 4 аўтамабілі з 36-тоннымі прычэпамі і 1 з 20-тонным паўпрычэпам).

— Гэтая сфера вельмі канкурэнтная, — тлумачыць Юрый Васільевіч, — асабліва з улікам таго, што ў суседніх з намі раёнах хапае іншых аўтапрадпрыемстваў. Таму над пошукам заказаў неабходна працаваць пастаянна і па ўсёй краіне, бо іншыя грузаперавозчыкі таксама не спяць у шапку. Да таго ж цяпер з-за сітуацыі з каронавірусам парушаны міжнародныя эканамічныя сувязі, а таму і ў Беларусі, хочаш не хочаш, патрэба ў грузаперавозках знізілася. У цяперашні час 4 нашы машыны (новыя МАЗы, узятыя ў лізінг у мінулым і гэтым годзе) працуюць на здабычы шчэбеню ў Мікашэві-чах, спрабуем атрымаць аб’ёмы работ на будаўніцтве магілёўскай аб’язной дарогі. Як і ў мінулыя гады, сёлета чарговы раз плённа папрацавалі на ўборцы бульбы Талачынскага кансервавага завода, удзельні-чалі таксама і ў адвозцы зерня на жніве.

А вось з сельгаспрадпрыемствамі ў АТП-11 заўсёды ўзнікае адна і тая ж праблема — гаспадаркі не могуць своечасова разлічыцца. Даводзіцца шукаць розныя схемы аплаты (напрыклад, браць зерне і самім яго рэалізоўваць).

Паслугі для прадпрыемстваў і прыватных асоб

Вялікім попытам сельгаспрадпрыемстваў карыстаюцца паслугі пагрузчыка «Амкадор», якіх на аўтапрадпрыемстве два. Запатрабаваным з боку многіх прадпрыемстваў з’яўляецца шынамантаж грузавых аўтамабіляў. Дыягнастычная станцыя праводзіць тэхнічны агляд транспартных сродкаў юрыдычных і фізічных асоб (праўда, паток прыватных аўтаўладальнікаў апошнім часам скараціўся: людзі, відаць, ідуць на рызыку і не праходзяць тэхагляд, чакаючы змен у заканадаўстве адносна дарожнага збору).

Пацвярджэнне прафесіяналізму — поспехі і ўзнагароды

Сёння калектыў АТП-11 — гэта 65 чалавек, кожны з якіх адчувае сябе на сваім месцы і з дня ў дзень пацвярджае гэта справаю. Штогод работнікі атрымліваюць узнагароды і ганаровыя званні рознага ўзроўню. Так, на раённую Дошку гонару па выніках працы за 2019 год занесены слесар Уладзімір Савік, чалавекам года Віцеб-шчыны стаў у 2018 вадзіцель аўтобуса Уладзімір Фядзюк, а яго калега Алег Піліпчук, уладальнік нагруднага знака «Ганаровы транспартнік», занесены на раённую Дошку гонару па выніках працы за 2018 год. Таксама 2 гады таму Уладзімір і Алег адзначаны граматамі абласной ДАІ за шматгадовую працу без ДТЗ і парушэнняў транспартнай дысцыпліны. Многія заахвочваюцца граматамі ўнутры свайго прадпрыемства і аблаўтатранса.

Некаторыя людзі прысвяцілі АТП-11 па некалькі дзясяткаў гадоў сваёй працоўнай біяграфіі. Напрыклад, слесар Леанід Крывецкі працуе тут з 1976 года, вадзіцель аўтобуса Віктар Ігнатовіч — з 1987-га, вадзіцель грузавога аўтамабіля Юрый Шчукін — з 1990-га.

Свае рады дружны і прафесійны калектыў гатовы папоўніць: у цяперашні час на прадпрыемстве знойдзецца праца вадзіцелям катэгорыі D (для перавозкі пасажыраў) і токару.

— Усе вытворчыя патрэбы нашы шафёры закрываюць, але дасягаецца гэта часам за кошт ахвяравання ўласнымі інтарэсамі: людзі працуюць ад рання да позняга вечара і не заўсёды могуць дазволіць сабе выхадны, таму мы будзем рады дадатковым вадзіцелям аўтобуса, — тлумачыць Юрый Васільевіч. — Што да токара, то ён атрымае ў сваё распараджэнне выдатны станок з лічбавым кіраваннем і магчымасць удасканалення свайго майстэрства, узбагачэння вопыту, таму што патрэба ў вырабе і апрацоўцы самых разнастайных дэталей у нас ёсць пастаянна (пакуль што адпаведныя работы нам выконвае па дагаворы іншае прадпрыемства). Так што запрашаю да нас усіх, хто мае жаданне працаваць і валодае адпаведнымі навыкамі, адукацыяй, а таксама, карыстаючыся выпадкам, віншую ўсіх калег з надыходзячым святам. Мы з вамі робім, здаецца, звычайную, незаўважную, нічым не адметную работу, але значэнне яе для грамадства цяжка пераацаніць. Часам нам бывае і няпроста, але ўсе мы любім сваю працу і, напэўна, не ўяўляем без яе жыцця, а таму пры любых умовах выконваем усе пастаўленыя перад намі задачы і такім чынам сумленна робім свой уклад у забеспячэнне жыццядзейнасці раёна. Жадаю ўсім дабрабыту, добрага настрою і заўсёды ўдачы ў дарозе.

Сяргей АБРАМОВІЧ.

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 0.0/10 (0 votes cast)
VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 0 (from 0 votes)

Поделиться в соц. сетях

Опубликовать в Google Buzz
Опубликовать в Google Plus
Опубликовать в LiveJournal
Опубликовать в Мой Мир
Опубликовать в Одноклассники

Метки:



.

ПОИСК ПО САЙТУ

Год исторической памяти

Хвала рукам, что пахнут хлебом

Фестываль «Вытокі»

Партизаны Толочинщины

Прямые линии

Ритуальные услуги

Поможем храму!

ЧТУП “РОУЗТОРГ”

Наш календарь

Октябрь 2020
Пн Вт Ср Чт Пт Сб Вс
« Сен   Ноя »
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  

Архив новостей

Мы в Инстаграме

Мы в Facebook

Наши видео

Мы в Telegram